>

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Προ Μνημονίου διανοούμενοι και μετά... δια(γ)νοούμενοι

 Συνέντευξη στην ΕΛΕΝΗ ΔΕΛΒΙΝΙΩΤΗ
Απλή ιστορία αυτή της Σταύρωσης και της Ανάστασης. Από εδώ οι καλοί κι από εκεί οι κακοί… Και στη μέση ο χρόνος, απόλυτος κι ακατάλυτος να σαρώνει δικαίους και αδίκους με τη μορφή του ανέμου και κάποτε της
αστραπής.
Ο Γ. Πανούσης, βουλευτής ΔΗΜΑΡ
Αστραπή εν αιθρία το Μνημόνιο στον ορίζοντα της Ελλάδας. Κι ανάμεσα στο χώρο και το χρόνο, όλοι εμείς οι ασήμαντοι. Εμείς που θεωρήσαμε τους ψιθύρους ιδέες, τα ψελλίσματα νοήματα ,«τσιμεντωθήκαμε» ξαφνικά στα έγκατα του ωκεανού, λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Δεν είναι μόνο η οδύνη, είναι και το σκοτάδι που μπορεί να έχει χρώμα λευκό. Κάτι ανάμεσα στην πτώση δυο χιονοστιβάδων που σηματοδότησαν το αναπόφευκτο. Πριν από το Μνημόνιο… Μετά το Μνημόνιο… Και πριν και μετά ρημαγμένοι στη φιλοσοφία του τίποτα, ένοχοι προκαταβολικά για όσα συμβαίνουν, αλλά και για όσα θα συμβούν… Πνιγμένοι στη βαρβαρότητα της πολιτισμένης Δύσης, ζούμε τον αιώνα που «γέρασε» αμέσως μόλις γεννήθηκε. Ψάχνουμε σε λάθος δρόμο ή αγγίζουμε μόλις τους φάρους του κόσμου; Οπως και να ‘χει, έχουμε αποδεχτεί την ήττα μας. Νικημένοι και «ευτυχείς». Ησυχο κοπάδι μιας Γης που περιστρέφεται ακόμα..
Αναζητήσαμε τα πρόσωπα σε μια συζήτηση-εξομολόγηση με τον Γιάννη Πανούση, στο διπλό ρόλο του βουλευτή της ΔΗΜΑΡ και του πανεπιστημιακού δασκάλου. Ιδού τα αποτελέσματα..
- Σας αρέσει η ιστορία της Σταύρωσης και της Ανάστασης;
«Ναι, μόνο που στηρίζεται σε ένα θαύμα…»
- Ποιο θα ήταν σήμερα για εσάς το θαύμα;
«Να σωθεί το ευρώ… Αυτό το “Δεύρο έξω” του Λαζάρου μπορεί έτσι να παραλληλισθεί. Οπως και η Κυριακή των Βαΐων, τότε που όλοι επευφημούσαν τον Ιησού, θα μπορούσε να είναι η δημιουργία της τρικομματικής κυβέρνησης πριν μήνες».
- Σήμερα έχουμε φτάσει στη Σταύρωση. Ποιοι είναι για εσάς οι εσταυρωμένοι;
«Οι εσταυρωμένοι σε κάθε κοινωνία είναι οι απόκληροι. Της γης οι κολασμένοι που λέγαμε παλιά. Σήμερα που από την κοινωνία των 2/3 πήγαμε στην κοινωνία του 1/5, εσταυρωμένοι είναι οι άνεργοι και κάθε λογής νεόπτωχοι. Μόνο που τα καρφιά δεν είναι ίδια για όλους».
- Και η Ανάσταση;
«Ο καθένας τη θεωρεί όπως θέλει. Αλλος νομίζει ότι είναι η Επανάσταση, άλλος να ξαναγυρίσουμε στα προηγούμενα. Προσωπικά, πιστεύω ότι Ανάσταση θα ήταν να βάζαμε κανόνες και όρια ως κοινωνία στη δημοκρατία, στην ελευθερία, να κάνουμε ένα Εθνικό Κοινωνικό Συμβόλαιο που θα τηρούσαμε».
- Σήμερα περιμένουμε ένα θαύμα;
«Η θεωρία του θαύματος ανήκει στο 2009, στο 2010, στο 2011, τότε που νομίζαμε ότι είμαστε ο περιούσιος λαός, οι Ελληνες, ο Ζορμπάς. Ακόμα και τώρα ορισμένοι αντιμετωπίζουμε την κρίση ως άλλοθι. Παρκάρει κάποιος στη ράμπα, του το λες και σου λέει “μου κόψανε το μισθό”, σε συναντάει στο δρόμο, σε μουντζώνει και σου λέει “με απολύσανε”. Πρέπει να βάλουμε μια τάξη στη ζωή μας. Ας μην είναι Ανάσταση, ας είναι Ανόρθωση. Ας ισχύσουν τα μέτρα για μια κοινωνία της ειρήνης και της δημοκρατίας με ψυχραιμία και με την αίσθηση του “συνανήκειν”, δηλαδή την αίσθηση της κοινής μας μοίρας».
Πιλάτος και Αριστερά
- Αισθάνεσθε, ανήκοντας στην Αριστερά που συγκυβερνά, ότι είσθε Πόντιος Πιλάτος; Διαφωνείτε γενικώς με αυτά που ψηφίζετε, αλλά τα ψηφίζετε…
«Με χαρά θα έμπαινα σε μια τέτοια συζήτηση, όμως ποιος είναι ο Πόντιος Πιλάτος; Αυτός που είναι μέσα και προσπαθεί ή εκείνος που είναι απ’ έξω και λέει “κάντε ό,τι νομίζετε, εγώ διαφωνώ”, δηλαδή “νίπτω τας χείρας μου”. Κοιτάξτε, είναι δύσκολες οι αντιστοιχίες στο Θείο Δράμα γιατί σήμερα λείπει το βασικό πρόσωπο, ο Χριστός, που είναι το πολιτικό υποκείμενο της Επανάστασης. Ποιος είναι σήμερα ο Ιησούς;»
- Δεν υπάρχει κανείς, γιατί όχι;
«Δεν βλέπω να υπάρχει… Γιατί αυτός που θα το κάνει, θα πεθάνει πρώτος. Εχει επικρατήσει η θεωρία του ηγέτη που είναι έξω από τη φωτιά, μακριά από το Σταυρό…»
- Και τα οράματα;
«Εχουν πέσει στην αναξιοπιστία, σήμερα γίνεται διαχείριση: τα μέτρα, η δόση, το έλλειμμα. Ποιος θα μπορούσε να κάνει ένα Εθνικό Στρατηγικό Σχεδιασμό για τους Ελληνες και τον ελληνισμό…»
- Είσθε, λοιπόν, τόσο απαισιόδοξος;
«”Η αισιοδοξία είναι το όπιο του λαού”, λέει ο Κούντερα. Απλώς είμαι ρεαλιστής».
- Πού πήγαν οι πνευματικοί… άνθρωποι;
«Οι διανοούμενοι, έγιναν δι-αγνοούμενοι… Πού πήγαν, εκεί που ήταν πάντα: κρυμμένοι στο Κολωνάκι, αναλυόμενοι και αναλωμένοι στην Πλατεία, έμμισθοι του κράτους ή φοβισμένοι στο σπιτάκι τους…»
- Ποιος είναι ο Ιούδας σήμερα;
«Η προδοσία, λοιπόν… Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει ποιος πρόδωσε ποιον σε αυτήν τη χώρα. Εκ του αποτελέσματος θα απαντήσει μάλλον ο ιστορικός του μέλλοντος. Διότι δεν αποτύχαμε μόνον οικονομικά, αυτό θα μπορούσαμε να το αντιμετωπίσουμε ευκολότερα. Αποτύχαμε ως κοινωνία, σύραμε τα παιδιά στα ναρκωτικά, τους ενηλίκους στην κατάθλιψη…»
- Δηλαδή, πάνω από όλα προδόθηκε το όνειρο;
«Αυτό λέω, διότι Βαραββάδες υπάρχουν πολλοί, όμως υπάρχουν κι όλοι οι υπόλοιποι, αυτή η περίφημη κοινή γνώμη που έχει χάσει τους εντίμους της και είναι έτοιμη να πιει αίμα από οπουδήποτε. Εχουμε πέσει όλοι από τα σύννεφα, κάνουμε τους ανήξερους γιατί δεν θέλουμε κανενός είδους συνενοχή. Ομως σε μια ατιμία είναι αυτός που την κάνει, αυτός που τη δέχεται, αυτός που κοιτάει και δεν μιλάει, οι θεσμοί που ισοπεδώνονται και τα ΜΜΕ που σωπαίνουν…»
- Μπορεί λοιπόν να μην τα φάγαμε μαζί, αλλά μαζί τα κάναμε;
«Κι αν δεν τα ‘χουμε κάνει όλοι μαζί, φταίμε και οι υπόλοιποι που αδιαφορήσαμε, μείναμε παθητικοί, δεν αντιδράσαμε. Είμαστε όλοι συνένοχοι…»
- Μα, δεν υπάρχει ένας αθώος;
«Υπάρχουν οι λιγότερο ένοχοι, σε κάποιο βουνό ίσως, που δεν έμαθαν και δεν είδαν τίποτα…»
- Και η εξουσία, τι λέτε τώρα που είσθε βουλευτής… είναι πόρνη;
«Αν πεις σε κάποιον στην Ελλάδα ότι είναι εξουσία δεν θα το αποδεχτεί ακόμα κι αν είναι υπουργός… Ισως φοβόμαστε αυτό που είπατε: ότι η εξουσία είναι πόρνη και δεν θέλουμε να έχουμε καμία σχέση, ίσως η εξουσία να έχει κατατμηθεί τόσο που κανείς φορέας της δεν την αισθάνεται, ίσως καθοδηγούνται τα πάντα από αόρατα νήματα εξουσίας».
- Γι’ αυτό που λένε για τη Βουλή, «να καεί… να καεί…», τι γνώμη έχετε;
«Είναι ένα τυφλό μίσος που είναι επικίνδυνο. Η Βουλή είναι θεματοφύλακας της Δημοκρατίας και του Συντάγματος, η Βουλή δεν είναι εχθρός ακόμα κι αν συμβαίνει κάποιοι που είναι εκεί μέσα να μην έπρεπε να είναι. Τα αποτελέσματα αυτού του τυφλού μίσους μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνα, γι’ αυτό χρειάζεται προσοχή».
- Τι θα ‘πρεπε να κάνουμε κατά τη γνώμη σας;
«Να θάψουμε τους νεκρούς μας -επιτέλους- (εννοώ τις παλιές ιδέες), να θρέψουμε τους ζωντανούς και να συμμετέχουμε στο καινούργιο που έρχεται, στηρίζοντας ο ένας τον άλλον…
»Απλή ιστορία αυτή της Σταύρωσης και της Ανάστασης. Με τη ζωή και το θάνατο να σφιχταγκαλιάζονται στην καρδιά της άνοιξης σε χρώμα πορφυρό. Το αίμα των αθώων, η θυσία του Ιησού, το κόκκινο της Ανάστασης, της Επανάστασης, του Πάθους. Χρειάζεται να παραδοθούμε σε όλα αυτά για να νιώσουμε ελεύθεροι. Εστω για μία και μοναδική φορά…».
πηγή:enet.gr


thrakisnews@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

 
Copyright © 2011. The Best d news . All Rights Reserved.
Company Info | Contact Us | Επιστροφή στην κορυφή | Term of use | Widget | | Site map
dnews .Συμβαίνουν στην Ελλάδα και στον Κόσμο IN NEWS.... .